Υποκλίνομαι μικρό παιδί
σε όσα με απλότητα και αγνή καρδιά
μου διδάσκεις...
Για όσα μου τάζεις στο μέλλον....
Για όσες ελπίδες αφήνεις
στην πόρτα κάθε αυγή.......
Σκύβω ν΄ακουμπήσω
στα όσα Μεγάλα
κρύβεις μέσα σου.....
Καταγράφω τους χτύπους
της καρδιάς σου
και στίχοι γίνονται,
πανέμορφο τραγούδι
στολίζει τις μέρες μας!
Υποκλίνομαι κι αφήνομαι να με πας....
Αφήνομαι στο χαμόγελό σου
για όσα λάθη μου....
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!
Με χαμόγελο σταθερά όλη μέρα... για κάθε μέρα!
'Ετσι ξεκίνησε η μέρα!
Ομίχλη σκέπαζε το ξημέρωμα.....
Ευτυχώς ο ήλιος άρχισε να επικρατεί
και μια όμορφη μέρα προβλέπεται....
Κρατάμε τον ήλιο στην καρδιά
μια ΚΑΛΗΜΕΡΑ να έχουμε όλοι!
...
Εκείνο που μας ζεσταίνει,
πολλές φορές περισσότερο κι απ΄τον ήλιο,
είναι ένας καλός φίλος!
Γι αυτό πιο αναλυτικά και πιο θεϊκά μπορώ
να υποστηρίξω στην εγγραφή εδώ!
Και το μακρυά μπορεί να γίνει τόσο κοντά...!
Οι μέρες τόσο όμορφες, ηλιοφώτιστες!
Η διάθεση δεν συμπλέει απόλυτα.......
Είναι στιγμές, ανεπίτρεπτες στα τεταμένα
χαμόγελα, εκκρεμείς στη σκιά που βαδίζει
στην ήρεμη θάλασσα. Συμπαρασύρομαι
στην περιφορά της γης, προχωρώ στη ζωή
αφού της χρωστάω την ευκαιρία!
Κι ο χρόνος κυκλικός, δεν επιτρέπει
μιζέρια και κατήφειες...
Προσπαθώ να είμαι ευγνώμων σε ότι μου
χαρίζεται.... όπως ένα πελώριο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
σε όσους με σκέφτονται, στις φιλίες ιδιαίτερα
αυτού του ιστοχώρου.
Σήμερα υπέγραψα και μας δόθηκε το κλειδί
απο το σχολικό αμφιθέατρο, για τις συγκεντρώσεις
του περιβαλλοντικού συλλόγου!
Η μεγαλύτερη ικανοποίηση, όμως, ήρθε απο τη
λειτουργία του Εργαστηρίου Επαγγελματικής
Κατάρτισης των παιδιών με Ειδικές ανάγκες.
Μοιάζει απίστευτο, είναι γεγονός!
Ξεκίνησε δειλά μόνο με πέντε παιδιά.... Και με
λιγότερες ελλείψεις απ΄ότι περιμέναμε...
Χρειάζεται ακόμα οπωσδήποτε Φυσιοθεραπευτής
και Λογοθεραπευτής.
Η διευθύντρια θέλει να το διαδώσουμε, υπάρχουν
αρκετά ακόμα παιδιά στην περιοχή τονίζει!
Η κλειστή κοινωνία βλέπεις, δεν μπορεί ν΄ανοίξει
τα μάτια της στη σημερινή πρόοδο, την ανάπτυξη.
Κρατά καλά κρυμμένα τα "διαφορετικά" παιδιά της,
στα σπήλαια μιας επίπλαστης συμπεριφοράς!
Φυλακισμένα απο τον ήλιο της μάθησης, της γνώσης,
της αυτονομίας τους ως άνθρωποι επι της γης.
Και είναι, δυστυχώς, περισσότερα αυτά τα
σκουριασμένα μυαλά!
Το παραμύθι της ζωής έτσι κάπως έχει...
αγγέλους, νεράιδες, πριγκίπισσες, αλλά και
δράκους και μάγισσες!
Στο χέρι μας να διαλέξουμε τους ήρωες, για να
έχουμε το τέλος που ονειρευόμαστε.......
Χαίρομαι ιδιαίτερα για τούτη την εξέλιξη! Θα ήθελα
να το φωνάξω με Κεφαλαία!! Το προσπαθήσαμε
καιρό, το θέλαμε πάρα ΠΟΛΥ όλοι μας! Η θετική
αύρα είχε συνεπάρει ολόκληρο το σύλλογο!
Και τώρα η θεωρία ΤΙΠΟΤΑ ΑΚΑΤΟΡΘΩΤΟ γίνεται
πράξη....
Ο σπόρος αρχίζει να φυτρώνει...
Η γλαστρούλα εύχομαι κι ελπίζω να γίνει
θερμοκήπιο ξεχωριστό!
* Δε διορθώνω τίποτα απ΄όσα έγραψα....
όλα τρέχουν, δεν προλαβαίνω!
Πατάω δημοσίευση και νοιάζομαι για την ουσία!
........
Σαν απόψε τριάντα έξη χρόνια πριν, νέοι φοιτητές
με τη συμπαράσταση στο πλευρό τους εργάτες,
οικοδόμους και πλήθος λαού, μαζεύτηκαν στο
χώρο του Πολυτεχνείου και αντέταξαν με παλμό
ένα τεράστιο ΟΧΙ στην εφτάχρονη αιματοβαμμένη
δικτατορία. 'Εκοψαν με τα στήθη τους τα συρματο-
πλέγματα της φίμωσης, απαιτούσαν τα αυτονόητα
ανθρώπινα δικαιώματα, που γυψώθηκαν στις μπότες
των συνταγματαρχών της χουντικής εξουσίας.
"ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"
"Η ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΜΑΣ"
"ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ"
Μερικά απο τα συνθήματα, που έγιναν ασπίδες
στα άρματα όταν όρμησαν πάνω τους χωρίς
δισταγμό!
Και η Ελευθερία βρήκε τη δίοδο....
Και το τυραννικό καθεστώς άρχισε να ξεφουσκώνει.
Οι ελπίδες αναπτερώθηκαν και άφησαν τα ποτάμια
της οργής να κυλήσουν....
Η δημοκρατία άρχισε να ανεβαίνει στο βάθρο της,
οι αξίες να ανακτώνται και οι αγώνες να δικαιώνονται!
Το χάραμα της 17 Νοέμβρη 1973 βρήκε την Ελλάδα
να ξυπνάει απο το λήθαργό της, να σκουπίζει το
αίμα και τα δάκρυα των παιδιών της... να επουλώνει
τις πληγές, ν΄ανασαίνει καλύτερες μέρες που ήδη
φάνηκαν πάνω στα συντρίμια της καγκελόπορτας.......
Σίγουρα έφυγε η μέγγενη απο το λαιμό μας, μα κάποια
συνθήματα μοιάζουν επίκαιρα στο σήμερα!
Ας κρατάμε, τουλάχιστον, τον αγώνα αυτόν ζωντανό
στη μνήμη μας, αμόνι για τα ιδανικά που έχουμε
ΧΡΕΟΣ να διατηρούμε με άσβεστη φλόγα!
'Οπως και τότε......
Στα ακροκέραμα των σπιτιών της
τους κήπους με τα γιασεμιά,
τους ελαιώνες
στις ακρογιαλιές και τους λειμώνες,
τις άδενδρες βουνοκορφές
εκεί που απλώνεται απέραντο γαλάζιο,
μυρίζει θυμάρι, βασιλικό και ρίγανη,
πάνω απ΄το γεράνι πλανάται ένας γλάρος...
Σε κάθε γωνιά μια ομορφιά....
κάθε καρδιά κρύβει και μια Ελλάδα...
Μια όμορφη Κυριακή σε όλους...
ΚΑΛΗΜΕΡΑ για κάθε μέρα... για κάθε γωνιά της γης!
...
Μπορεί η κούραση της βδομάδας
να φέρει μια όμορφη βραδιά....
και μετά τα πιο τρυφερά όνειρα!
Καλό Σαββατόβραδο.....
Να περάσετε όπως αγαπάτε....
Κι αυτός κουρασμένος είναι... αλλά το παλεύει!!!
Μοιάζει η ζωή ακροβασία
Τεντωμένο σχοινί
λεπτές ισορροπίες κάθε μέρα.
Δεν είναι πάντα στρωμένα
ροδοπέταλα ο δρόμος...
η βιασύνη των άγουρων μίσχων
μπορεί ν΄αφήσει μοναχική και άδεια
τη στροφή της πορείας....
Κόκκινο απ΄το νέκταρ
σφραγίζει το χώμα
και μετά ΤΙΠΟΤΑ!
'Ενα δάκρυ
στην αναμονή να πέσει
μέρες τώρα.....
Λευκό κρίνο έγινε!
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!
* Πάντα θα κρύβεται μια μάνα μέσα μας
ακόμα και με μορφή ελπίδας....
........
Είναι απόλαυση!
Καλό βράδυ.....
Πολλές φορές βρίσκω να μπαίνουν μικρά παιδιά
σε παλιές εγγραφές μου με ζωάκια.....
Είναι πανέμορφο, τρυφερό, καταπληκτικό!
Γιατί βρίσκω τα αδέξια σχόλιά τους, αλλά και
γιατί ψάχνουν και μέσα στο διαδίκτυο, αυτά που
λείπουν ή εξαφανίζονται με μαθηματική ακρίβεια
απο τη ζωή μας!
Κι έτσι ανακάλυψα κάμποσα μέσα στο σεντούκι
φυλλαγμένα και τα αφιερώνω σε όλα τα παιδιά
που βρίσκουν κάποια τρυφερότητα σ΄αυτή τη
σχέση.... μικρά και μεγάλα!
Πιθανόν κάποια να είναι και τα αγαπημένα μας
ή κάποια να μας μοιάζουν.......!
Με ζεστή καρδιά κι ανοιχτό μυαλό........
Και άστην ανοιχτή!
Την πόρτα της ψυχής... για όλα όσα σε ανεβάζουν!
Την πόρτα της καρδιάς.... για ότι σε γεμίζει,
σε κρατάει ζωντανό!
Την πόρτα των φίλων.... μπογιές για χαμόγελα!
Την πόρτα του σπιτιού, της ζωής που ξημέρωσε...
ν΄ακολουθάει ο ήλιος την κάθε στιγμή,
να ζεσταίνει τα συναισθήματα, σύντροφος μοναδικός!
Τα σκοτάδια διαλύονται σε κάθε αγγελικό άγγιγμα....
Η ανατολή στέκεται πάντα στο κατώφλι σου!
Βγες.... και δες!
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!
Με φως και χαμόγελα.....
Γιώτα
Το προφίλ μου
RSS: 