'Αρωμα Γυναίκας

Στις κιτρινισμένες ξερές σελίδες....

τα παγωμένα φύλλα που απέμειναν.....

στις άοσμες πτυχές του παρελθόντα....

Με χιονισμένα τοπία στη μνήμη...

βρεγμένα τα παράθυρα της ψυχής....

όπου λάθρα κοιμήθηκε ένα Φθινόπωρο....

Μια άλλη φωτογραφία εμφανίζεται

στο σκοτεινό θάλαμο της άγραφης πορείας μας!

Η αποτύπωση αναμένεται

κάτι ανθοφορεμένο απλώνεται στον αέρα....

Πίσω απ΄το φάρο

στο λιμάνι της καλής ελπίδας....

Καρτερεί να σε υποδεχτεί

η ερχόμενη 'Ανοιξη!

Καλημέρα.....

με ανθισμένες αισθήσεις και φωτεινή την ελπίδα!

Από giota08 @ 9:11πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Οι πολυάριθμες μάσκες

άγνωρου πλήθους.....

Αυτές τις πιστές αντιγραφές κάποιων άλλων!

'Οπου πίσω τους κρύβεσαι εσύ....

Κάτασπρες... ολόμαυρες... χρωματιστές

όλες το ίδιο φοβίζουν!

Τις προτιμώ καρφωμένες ψηλά

να στολίζουν το μονόχρωμο τοίχο...

αδειασμένες εκφράσεις

καμβάς άπειρων συναισθημάτων!

Τις προσπερνώ μέρες Αποκριάς,

ως αδιάφορος διαβάτης

το βλέμμα περιφερόμενου σκύλου!

Μπορείς και να γελάς πίσω της

μπορώ να της χαμογελώ, μόνον....!

Καλησπέρα και καλή βδομάδα!

Καλές απόκριες σε όλους.....

Από giota08 @ 3:58μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: μάσκα

.....

I don't know where I'm goin
but I sure know where I've been
hanging on the promises in songs of yesterday.
An' I've made up my mind, I ain't wasting no more time
but here I go again, here I go again.

Tho' I keep searching for an answer
I never seem to find what I'm looking for.
Oh Lord, I pray you give me strength to carry on
'cos I know what it means to walk along the lonely street of dreams.

Here I go again on my own
goin' down the only road I've ever known.
Like a drifter I was born to walk alone.
An' I've made up my mind, I ain't wasting no more time.

Just another heart in need of rescue
waiting on love's sweet charity
an' I'm gonna hold on for the rest of my days
'cos I know what it means to walk along the lonely street of dreams.

Here I go again on my own
goin' down the only road I've ever known.
Like a hobo I was born to walk alone.
An' I've made up my mind, I ain't wasting no more time
but here I go again, here I go again,
here I go again, here I go.

An' I've made up my mind, I ain't wasting no more time.

Here I go again on my own
goin' down the only road I've ever known.
Like a drifter I was born to walk alone
'cos I know what it means to walk along the lonely street of dreams.

Here I go again on my own
goin' down the only road I've ever known.
Like a drifter I was born to walk alone.
An' I've made up my mind, I ain't wasting no more time
but here I go again, here I go again,
here I go again, here I go,
here I go again

Είναι αλήθεια πως έρχονται στιγμές

όπου η απουσία των φίλων ακούγεται τόσο έντονα!

Μου λείπει η αθωότητα της φιλίας...

Είναι στιγμές έντονα ηχηρή η απουσία τους....

Φίλες καινούργιες... φίλες απο τα παλιά....

'Ομορφα πρόσωπα, χαρούμενα, ευαίσθητα,

με χιούμορ, ανοιχτόκαρδα....

Μοιραστήκαμε μυστικά...

Γελάσαμε με την ψυχή μας....

Σχολιάσαμε κοινωνικές πτυχές (κουτσομπολιό..; μπα!)...

Φλυαρήσαμε στην πανσέληνο.....

Ελευθερώσαμε κάποια δάκρυα.... συγκίνησης και άλλα!

Σκορπιστήκαμε στην Ελλάδα και την υφήλιο...!

Θα ήθελα να βρισκόμαστε ξανά για λίγο... ή για πολύ!

Είναι θησαυροί μου πολύτιμοι

Και μου λείπουν!

Σε όλους του φίλους

όπου κι αν βρίσκονται....

αφιερωμένο το παραπάνω τραγούδι...

και ειδικά στους δικτυακους

που είναι πάντα παρόντες!

Χαρούμενη  όμορφη η Κυριακή.....

Καλημέρα και καλή βδομάδα!!

Από giota08 @ 11:05πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: φίλες , φιλία , σκέψεις

.......

Στην παράσταση της ζωής.....

μια σκηνή κάθε μέρα.....

Σήμερα μία ακόμα σημαντική....

Κατεβαίνω σιγά σιγά τα σκαλιά....

παρακολουθώ ως θεατής...

προχωρώ στο θεωρείο!

Με σκηνοθέτη την ΑΓΑΠΗ

το έργο Μοναδικό!

Δεν "στέκομαι" στις κριτικές των ειδικών....

απολαμβάνω τα δρώμενα

μιας παράστασης που διαρκεί.....

Σε λίγο παίρνω βαθμολογία....

Λίγα χρόνια, ακόμα, κηδεμονεύω

μια ΖΩΗ..... μιαν ελπίδα!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.....

Με χαμόγελο μην ξεχνιόμαστε!

Από giota08 @ 9:11πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

'Ηρθαμε στη ζωή χωρίς παρέα

μόνο μ΄ένα κλάμα.........

Θα φύγουμε απ΄αυτήν

και πάλι "μόνοι" μας

το κλάμα θα είναι των άλλων!

Το ενδιάμεσο διάστημα

παλεύουμε για το μεγαλείο της συντροφιάς....

Κι έτσι λεγόμαστε Κοινωνικά όντα!

'Ομως.... η έμφυτη μοναξιά "κυβερνά"

τις ψυχές πολλών γύρω μας....

Είναι αυτή που δε  μπορούμε να διαχειριστούμε....

Είναι αυτή που σκοτεινιάζει και τη δική μας, ζωή!

Ο εγκλωβισμός στη μοναχικότητα των "άλλων"

με μελαγχολεί...... με αποδυναμώνει!

Ζητιανεύω το χαμόγελο.....

γι αυτές τις κρύες άπειρες στιγμές της σκέψης ....

Μην "κλείνεσαι" μέσα σου.....

και μην στερείς το χέρι να δώσεις της καρδιάς....

Την ευκαιρία σου δίνει η ίδια η ΖΩΗ!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.....

Από giota08 @ 9:13πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: μοναξια , ζωή , σκέψεις

'Εστεκαν χαμηλά τα σύννεφα

σκοτεινοί άγγελοι ακουμπισμένοι

στις ταράτσες, τις κεραμοσκεπές

συνόδευαν με το βλέμμα

μικρούς καταρράκτες......

Σταγόνες ξέφευγαν μακρυά

κρυφτόπαιζαν στα ανηφορικά καλντερίμια...

στις φυλλωσιές της βουκαμβίλιας

που κοιμάται ακόμα....

σε ότι μυστικό κρύβουν

οι ρίζες των γερανιών....

στην πλακόστρωτη αυλή

περιστεριών....

νοτίζουν τις πόρτες των σπουργιτιών!

Στάλες αδιάκοπες

κατρακυλάνε τα γυμνά κλαδιά...

Ελάχιστη απόσταση

απο το ζεστό στρώμα....

Μονότονος ο ήχος τους

καλύπτει τα χτυποκάρδια μας....

Δροσιστική απόλαυση

γίνεται ρίμα!

Θέλω να πω...... πως βροχή ήταν!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!!!!!

Από giota08 @ 8:57πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

1η Φλεβάρη σήμερα, η πανσέληνος καθυστέρησε να "κρυφτεί"

πριν απο το χάραμα!

Είναι μέρες που ξοδεύονται έτσι... και θαρρείς πως δεν μετρούν!

Μια ταμπελίτστα θυμάμαι απο παλιά...."Δεν ζούμε ολόκληρη την

ευτυχία, παρά μόνον στιγμές της"!

Εντάξει, καλά, βολευόμαστε κι έτσι! Τί να την κάνεις την απόλυτη

ευτυχία; Δεν είναι δα και για χόρταση! Να είμαστε γεροί και να

περνάμε καλά...... Τί καλά δηλαδή; Απλά μικρομεσαία!

Χωρίς νεύρο και παλμό στις φλέβες μας... Χορτάτα στομάχια,

αδειανά τα όνειρα.......

Ναι, το άκουσα κι αυτό.... ή μάλλον το ένοιωσα!

-Τί το παλεύεις....γιατί προσπαθείς, για τους άλλους;

Τί σχέση έχεις μ΄αυτό το θέμα; Εσύ Δεν έχεις πρόβλημα!

Για το περιβάλλον; Σιγά μην προσπαθήσω για τους Αλβανούς..!

Τσάμπα κόπος....

Ερωτήσεις καταιγισμός! Προσπαθώ...να "αμυνθώ" με τις

απόψεις μου, ν΄απαντήσω, να εξηγήσω με τη χαρά να

φουσκώνει πάλι μέσα μου.... Τοίχος! Απροσπέλαστος...

Παίρνω το καλέμι, προσπαθώ να κρατήσω ψυχραιμία!

-Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα... κανείς δεν ενδιαφέρεται!

Απολογούνται... Οι κάδοι ανακύκλωσης γεμάτοι σκουπίδια χαχα..

Σιγά μην τρέξω εγώ, για τα παιδιά των άλλων!

Χάνω επαφή, υποψιάζομαι!

-Μα, νοιώθω καλά μέσα μου, μ΄αρέσει, ξαναγεννιέμαι...

ονειρεύομαι, παραμένω(και θέλω) να είμαι ρομαντική!

Εκεί... δεν υπάρχει αντιπαράθεση!

'Εθεσα την ψυχή μου στο τραπέζι, μόνο και μόνο να την

κερδίσω.... να παραμείνει καθαρή! Ακριβώς όπως

ονειρεύομαι και τον κόσμο!

Καθαρό και με οράματα!

Φεύγω......

Πώς μπορεί, ένας άνθρωπος, να μην ονειρεύεται;

Να μην ξεφεύγει, έστω λιγάκι....

Για τα παιδιά του... για το αύριο....

Μα πώς; Αντέχει ο ΑΝθρωπος σκυφτός, συνέχεια;

Με ακολουθούν οι σκέψεις, στη διαδρομή....

Κλείνω το μάτι στη βιαστική αμυγδαλιά... της χαμογελώ!

Ξεροκέφαλη πάντα κι εκείνη!

Πανέμορφη, όμως... κερδίζει πόντους στην πρωτιά...

ένα όνειρο!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.....

Καλή βδομάδα....

'Ομορφο και δημιουργικό το μήνα!

Από giota08 @ 9:19πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Στην απουσία της ανοιξιάτικης ανάσας,

της καλοκαιρινής συντροφικής θωπείας...

πριν με ζήλεια αγναντέψεις την απέραντη

ομορφιά ενός γαλάζιου ή πράσινου κάμπου....

μεσολαβεί η διαφορά!

Η αμέτρητη μοναξιά μιας ασκητικής επιβίωσης

κοντά της... όπου το αλύχτισμα αφαιρεί κάθε

ίχνος ρομαντισμού, περιφέρει τις αισθήσεις

στις άδειες φωλιές των πτηνών, κλειστά

παραθυρόφυλλα ονειρεμένων διακοπών....

Με τα απίστευτα προνόμια, τη χρονομέτρηση

αστεριών όταν καθρεφτίζονται στα καλντερίμια

που περπατάς.... τις πρώτες μαργαρίτες, που

παρασύρονται στο ξεφύτρωμα με αγριόχορτα....

Φλυαρίες ακατάπαυστες απο σπουργίτια,

κοτσύφια.... βουτιές στο κρύο νερό, μοναδικές,

πανέμορφες αγριόπαπιες...χειμερινοί κολυμβητές!

Ανατριχίλα στην επιφάνεια της θάλασσας,

με το άγγιγμα του βοριά!

Ευχάριστη έκπληξη το ξεμύτισμα της πρώιμης

ανεμώνης!

Και οι σκέψεις, με βήματα αργά, ακολουθούν

τα όνειρα.... διάλειμμα για τον ισολογισμό της ζωής!

Πρωϊνά ακούσματα στην ήσυχη χαραυγή,

βρεγμένο ακόμα το περβάζι απο τις βραδινές

σταγόνες βροχής....

ΚΑΛΗΜΕΡΑ......

Από giota08 @ 9:18πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

....

Τί να λέμε κάθε μέρα...; Επανάληψη πάνω κάτω των συνηθισμένων!

'Αμα είχαμε κάτι περισσότερο ενδιαφέρον, στη ζωή, εδώ θα είμαστε;

Να φιλοσοφούμε δηλαδή, τα καλά ή τα άσχημα;

Και αγάπες πάνε κι έρχονται... και δε μας λογαριάζουν! Μην κλαίς...

Και τα παιδιά μεγαλώνουν... και μπορώ να σου πω... πως λιγάκι

μας λογαριάζουν! Και καλά κάνουν! Μια στάλα δάκρυ επιτρέπεται...

Αποφάσισα να μη βγω σήμερα, ψοφόκρυο κάνει... άστο καλό είναι!

Η φασολάδα βράζει, ότι πρέπει για σήμερα.....

Τώρα το καφεδάκι μας, φανταστικό και νοερό θα γίνει... φιλτραρισμένο

στο διαδικτυακό μας χώρο... περασμένο απο στρατόσφαιρες,

ιονόσφαιρες και ότι άλλες σφαίρες υπάρχουν να μας ζαλίζουν....

Και αφού άρχισα πρωϊνό κους κους.... 'Ακου μερικά άσχετα, εντελώς

πιθανόν αδιάφορα νέα... μιας και εσώκλειστη βρίσκομαι!

Στο σχολείο θα κόψουν βασιλόπιτες σήμερα! Κοντεύει το Πάσχα

κι ακόμα πίτες κόβουν...

Το γόνατο της Κοιμωμένης έγινε κάτασπρο απο το χιόνι!

Η παλέτα περιμένει να την γεμίσω χρώματα...

Ο ουρανός ούτε κλαίει, ούτε γελάει.... σκυθρωπός μόνον μένει!

Επίσης πρέπει να ψάξω να βρω για τις ανεμογεννήτριες!

Προσπαθούν, λέει, να γεμίσουν το βουνό πάνω μας..... και οι

απόψεις διίστανται! Για καλό δεν τις έχω.... Αν γνωρίζει κανείς

σχετικά, ας μου αφήσει δυό λογάκια...παρακαλώ κι ευχαριστώ!!

Αυτά τα ολίγα... με αρκετό άρωμα....!

Με όση αγάπη μπορεί να περάσει απο ένα μπλογκάκι...

Εσείς τί νέα;;;

ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!!!!!

Το χαμόγελο απαραίτητο!

Από giota08 @ 9:29πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Μέσα απο τα μάτια της.... τα μάτια που περπατάνε το μέλλον,

βάδισα τον κόσμο τους.... Τον κόσμο όπου εμείς οργώνουμε!

Και οι αγωνίες τους, θα έπρεπε να είναι κτήμα μας!

Το περιβάλλον περιλαμβάνει τη ζωή μας....

Το αντιμετωπίζουμε άραγε όπως τις ζωές μας;

Στις 17 Δεκέμβρη 2009 ακτιβιστές της Greenpeace

"ντυμένοι" ως κυβερνήτες του κόσμου μας, εισήλθαν στη

σύνοδο των Μεγάλων στην Κοπεγχάγη!

Συνελήφθηκαν... παρέμειναν 20 μέρες κρατούμενοι!

Τα αποτελέσματα της συνόδου μηδενικά, οι αποφάσεις

αόρατες, αναποτελεσματικές... 'Εφαγαν, ήπιαν, γέλασαν,

κουβέντιασαν, φωτογραφήθηκαν και.... αποχώρησαν!

Ακούω τους αγρότες να διεκδικούν....

τους άνεργους να περιμένουν.....

Και όλοι μαζί βρισκόμαστε στον ίδιο πλανήτη....

που ακόμα "ζει", ακόμα αντέχει!

'Ομως, θέλω να σταθώ σ΄αυτό που διαστέλλει τις κόρες

των ματιών στα νεανικά βλέμματα.....

Την καταστροφή όλου αυτού του κόσμου,

σταδιακά... μεθοδικά....

'Οχι όταν θα είναι αργά....

'Οχι όταν ο Χειμώνας γίνει Καλοκαίρι,

όχι όταν στα χαλάσματα των σεισμών άνθρωποι θα

μάχονται για ένα κομμάτι ψωμί....

Ούτε, όταν το νερό μας θα αξίζει χρυσάφι!

Η δική μας "ομπρέλα" στην προστασία της

είναι η καθημερινή αφύπνιση, το ενδιαφέρον και

η γνώση της πραγματικότητας!

....

Το χεράκι της..... με οδήγησε να δω

την άλλη πλευρά του παραμυθιού μας.....

Με βασανίζει ακόμα η θέα απ΄το ανοιχτό παράθυρο!

Πιστεύω κι Ελπίζω στα μάτια τους!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.........

Από giota08 @ 9:21πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: περιβάλλον , σκέψεις