'Αρωμα Γυναίκας

'Η έτσι απλά μια ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Φιλοσοφίες τέλος......

'Ονειρα τέλος.......

Χαζομάρες τέλος.....

Ποίηση τέλος......

Γκρίνιες τέλος.....

Τραγούδια και χοροί τέλος.....

Ειδήσεις τέλος..........

Επικοινωνία τέλος!

Γιατί να βάλουμε,βρε παιδιά, τελεία σε ότι συνηθίσαμε

και μας γεμίζει, στραβά ή σωστά ποιά σημασία;

Πολλά ερωτήματα και ερωτηματικά φορτώθηκα,

τις τελευταίες μέρες, σε τούτη τη μικρή ιντερνετική

γειτονιά μας κι έχω ανάγκη να συζητήσω.....!

Μα βλέπω το ρολόι να προχωράει χωρίς οίκτο

και πάλι θα μεταθέσω τις σκέψεις για επόμενη

εγγραφή!

Η ζωή (για άλλη μια φορά) είναι πολύ μικρή, για

τις φιλοδοξίες μας, να την προβληματίζουμε και

να την περιορίζουμε στα "καθώς πρέπει"!

Αγαπάω τον εαυτό μου και με τα λάθη του!

Και απο λάθη; Ένα σωρό, ποτάμια που κυλούν....!

Προσπαθώ να "πολεμάω" τα άσχημα της ζωής

με τη ροζ πανωπλία μου! Αστείο δεν είναι;

Καθένας με το μοναδικό του άρωμα!

Κι όλοι έχουν δικαιώματα στο δρόμο που τραβάμε....

Στις διασταυρώσεις λιγάκι προσοχή!

Μια ΚΑΛΗΜΕΡΑ ήθελα μόνον να πω!

Με πάγο ξύπνησε και τούτο το πρωινό,

ας τον σπάσουμε με μπόλικα χαμόγελα!

Το θεριό, μέσα μας, ακόμα

κοιμάται.......................

Από giota08 @ 11:05πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει

και κόκκαλα τσακίζει!

Όταν οι λέξεις, παρασυρμένες στην αλήθεια,

βγαίνουν αυθόρμητες, καθαρές, ειλικρινείς,

μπορεί και να πονέσουν....

Το καταλαβαίνω, το αισθάνομαι!

Ο πρωινός καφές κατεβαίνει πικρός,

σαν φαρμάκι, αδικιολόγητο...

Μα είμαι ειλικρινής, πάντα έτσι,

σαν ανώριμο παιδί!

Και θα είμαι εδώ....

Ένα σπουργίτι ήταν νεκρό, ακίνητο στην

άκρη του πεζοδρομίου!

Άσχετο.... το προσπερνώ!

Πάντα με τσάκιζε το άδικο, πάντα!

Περισσότερο κι απ΄τον παγωμένο βορριά!

Είμαι εδώ......................

Κάποια απόσταση δεν έχει να κάνει

με τα χιλιόμετρα και τα μίλια,

αλλά με το βάθος της καρδιάς!

..

Καλημέρα!

Από giota08 @ 9:01πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

...

Φτάνουμε στην πόρτα του

και

δεν βρίσκουμε

προς τα που

ανοίγει!

'Η μήπως ο Παράδεισος

δεν είναι κοινός;

Ρητορική ερώτηση, ψυχής και μόνον!

*Σκέψη μέσα απ΄το τραγούδι.....

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Από giota08 @ 9:25πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Το ταξίδι στην Αιωνιότητα σταμάτησε μια Μέρα!

Ακόμα και οι τίτλοι των έργων του,

ήταν ποίηση!

Ο σκηνοθέτης της καλής τέχνης,

έφυγε για το ατελείωτο ταξίδι....

Μας άφησε γερή κληρονομιά

Γι αυτό, μικρός στερνός χαιρετισμός,

ας είναι ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Για τα μοναδικά ανέξοδα

ταξίδια που μας χάρισε!

Τώρα νιώθουμε πραγματική φτώχεια......!

Από giota08 @ 9:18πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: αγγελόπουλος

Δεν μιλάς!

Από giota08 @ 4:30μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

..

'Ενα παιδί, ακόμα, με καρφωμένες υποχρεώσεις

και πρέπει, απ΄το μέρος της καρδιάς ως πίσω

στην πλάτη, ευθυγραμμισμένα όλα!

Σημαντικά και ασήμαντα,

χοροπηδούν σαν τις στάλες βροχής περασμένης,

στις λακκούβες και στο πέτρινο σκαλί!

'Ενα ώριμο παιδί, που ανασκαλεύει όνειρα,

χλωρές ελπίδες στον αφρό,

και τη γεύση του λωτού,

στο περβάζι των χειλιών!

Στη στάνη των προβάτων, ακόμα,

προσπαθεί  να φωτίσει

τους δρόμους των περιστεριών!

Απορίας άξιο,

πώς δεν βγαίνουμε απο εκεί....;

Πώς στριμωχνόμαστε στη σειρά

για το σανό που δεν μασάμε!

Και τα σύννεφα περνούν, προσπερνούν....

Μ΄ένα λάσο ψηλά

να κρατήσει γερά το ανω-θρώσκω!

Ψηλαφιστά κάτω απ΄τη σκόνη,

αδύναμου Τίποτα!

( Το "παραμιλητό" μου βγήκε, σήμερα, όταν

πήγα στο τοπικό Κέντρο Υγείας, για να γράψω

κάποιο φάρμακο, που παραμέλησα καιρό τώρα!

Κοστίζει λιγάκι, απεργίες φαρμακείων κλπ.

και καθυστέρησα την προσωπική μου φροντίδα!

Μετά το χαρτάκι για τη σειρά, με συμβουλεύουν

να πάρω ένα χαρτί-εισιτήριο απ΄το ταμείο!

Εντάξει, πάω ρωτάω δείχνω το βιβλιάριο και μου

ζητάει 5 ευρώ χαράτσι! Δεν έχω, δεν πληρώνω,

απαντώ... Τότε ελάτε αύριο, συμπληρώνει!

Αυτό αποκλείτεται ξεχάστε το και οπισθοχωρώ...

Πιθανόν ο γιατρουδάκος (έχω λόγο να τον αποκαλώ

έτσι και να με συγχωρεί) άκουσε τη συζήτηση και

δημοσιοποιεί πως θα γράψει φάρμακα αν έχουμε

το εισιτήριο κόψει πρώτα! Δεν έχω χρήματα του λέω,

αλλά θέλω να μου γράψετε τα φάρμακα... Ναί, μα

δεν μπορώ αν δεν πληρώσετε! Φούντωσα κι οργίστηκα

και πίσω δεν θα έκανα, με καμμία δύναμη!

Περίμενα, περίμενα, συζητώντας και σχολιάζοντας

την κατάσταση, αφού πήραν θάρρος με την όλη

συνομιλία, παρευρισκόμενοι κυρίως ηλικιωμένοι.

Ευτυχώς, ήρθε μια ευγενέστατη κοπελίτσα γιατρός,

μου συμπλήρωσε τι ήθελα, μου έδωσε και συμβουλές

και η ταμίας έβαλε την σφραγίδα στο βιβλιάριό μου!!

Ω ναί! Έτσι απλά! Λυπάμαι που ηλικιωμένοι άνθρωποι

πλήρωσαν για τα αυτονόητα του κράτους μας!

Λυπάμαι, που ακόμα φοβούνται!

Λυπάμαι και οργίζομαι, που ακόμα περπατάμε με

σκυμμένο κεφάλι!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!

Από giota08 @ 10:40πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: αντιδραση , περίθαλψη , κράτος

Λευκό χρυσάνθεμο έπεσε,

τελεία αδιάβαστη

στο ύστατο ταξίδι!

Μαύρες φιγούρες, βιαστικές,

αναζητούμε την προτομή....

Στον μονόδρομο της αιωνιότητας

καμμία αγωνία!

Βρίσκεται εκεί,

χρόνια τώρα!

Στο βάθρο του διακρίνονται

πινελιές ψυχής,

χαράγματα αναπνοής,

ποτάμια συναισθημάτων!

Το χέρι ακουμπά,

φόρος τιμής,

τα μαρμαρένια μαλλιά,

οπισθοδρομείς....!

Ύστερα

ζωγραφιά αφήνεται

στα χέρια τ΄ουρανού

με βοηθούς τ΄αστέρια!

Ήχος μοναδικός η σιωπή!

Μια σκέψη μένει ζεστή,

συνοδεία στο χάραμα

π΄αντικρύζουμε!

Κληρονομιά το ροδόχρωμα της καρδιάς,

υπάρχει το όμορφο "εδώ"!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Από giota08 @ 9:53πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: προτομή

Στριμώχνομαι, είναι αλήθεια, όταν γίνεται παιχνίδι

ιντερνετικό, μα πως να χαλάσω χατήρι στη Μάνια

και σε φίλους που λέμε μια Καλημέρα κι όχι μόνον!

'Αντε σαλπάρουμε!

       Αγαπημένη στιγμή:

                           Ανοιχτά στη θάλασσα, σε μια βαρκούλα να ρίχνω καθετή

             'Αρωμα αγαπημένο:

      Το άρωμα είναι ιδέα! Θα μπορούσα να είναι το επάγγελμά μου!

                          Να επιλέγω αρώματα, να πουλώ, γενικά ν΄ασχολούμαι συνέχεια!

                          Μ΄αρέσουν όλες οι μυρωδιές που αναδύονται στον αέρα, απ΄τα

                          λουλούδια και τα φρούτα. Το γιασεμί, τριαντάφυλλο, μανόλια,

                          πασχαλιά, πορτοκάλι, βανίλια, ...........

                          Αγοράζω (όταν) το Light blue D&G.                        

             Αγαπημένο φαγητό:

                               Φρικασέ και ότι έχει σχέση με τυριά!

                     Αγαπημένο γλυκό:         

                            Σοκολάτα!! Και πουτίγκα σπέσιαλ απ΄τα μέρη μου!

                            Ααα ναί και ότι περιέχει πορτοκάλι!

                       Αγαπημένο ποτό:          

                                         Μμμμμμ δύσκολη ερώτηση! Γενικώς δεν πίνω...

                                         το νερό δεν πιάνεται έ; Λοιπόν μπύρα δροσερή στις

                                         ζεστές μέρες του Καλοκαιριού!

                Αγαπημένο βιβλιο:      

                                 "ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ" του Ντοστογιέφσκι

             Αγαπημένο τραγούδι:

                              Το ΑΣΤΡΑ ΜΗ ΜΕ ΜΑΛΩΝΕΤΕ τραγουδισμένο

                              απο Κρητικούς!

..

Και πέραν του Ατλαντικού ο Willie Nelson

διάλεξα δύο!

..

..

          Αγαπημένη σειρά :   Καμμία! Δεν αντέχω, εύκολα, σε μια σειρά.....

                                Αγαπημένη έξοδος:        

                                           Εννοείται για ψάρεμα, φορτωμένη καθετές

                                           δολώματα, ελπίδες ονειρεμένες... ΚΑΙ ψέματα

                                           ποτέ δεν λέω!

           Αγαπημένη διαδρομή: 

                             Στο άγνωστο, με βάρκα την ελπίδα!

Τέλειωσα; Ουφ!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!

* Προσπαθώ να διορθώσω τις παραλήψεις μου στο

παιχνίδι! Πρέπει να στείλω πρόσκληση για συνέχεια...

Λοιπόν, σκέφτηκα, δύο που δεν έπαιξαν:

Την armatan  και τον Κ.Πλιάτσικα !

Από giota08 @ 9:21πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Παγωμένα τα τζάμια, θερμοκρασία 2 βαθμοί!

Κουβαλάω το πάπλωμα, άχαρο πάνω μου,

γάντια ζεστά και όνειρο π΄αχνίζει, ακόμα!

'Ενας αόρατος τροχονόμος με σταματάει,

στην επιστροφή.... δεν έκανα τίποτα, δεν έχω

τίποτα να πληρώνω!

Δεν ακούει! Πάντα κουφό και άλαλο, το κράτος

οι νόμοι, οι αλχημίες τους! Πάντα!

Περιμένω να κατεβάσει βροχή, στα μάτια,

να πλημμυρίσω, να μουσκέψω!

Να γίνει ώριμος έδαφος, ν΄ανθίσει φωνή και

δικαίωμα!

Ανομβρία συνεχής!

Πνίγεται κι η φωνή και το δίκιο,

σ΄ένα στεγνό τούνελ...

Εξατμίζομαι, σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα,

αφυδατώνομαι και βροχή πουθενά!

Σύννεφα, μόνον, δώθε κείθε περαστικά,

άντε περαστικά μας!

Κλινική περίπτωση και γιατρός ανύπαρκτος!

Τί να γιατρέψει;

Υπάρχει γιατρός του θυμού;

Φοβάμαι.... δεν μπαίνω ν΄αγοράσω τα βασικά,

με τα κέρματα που κουδουνίζουν στην τσέπη.

Νιώθω θεριό, ζώο άλογο κι ατίθασο!

Κόβω βόλτες στο κλουβί,

μην τα κάνω όλα σκόνη!

Και δεν βλέπω βροχή στον ορίζοντα.

Χαμένες ακτίνες στέλνει πάλι ο ήλιος!

Δεν τις χαίρεται, κανείς, πλέον,

Δεν τις εκμεταλεύεται, ούτε καν τις νοιάζεται!

Φωνητικές χορδές τεντώνονται, στο ραδιόφωνο,

πνιγμένες στη χρυσόσκονη γήινων αστεριών...

Κλείνουν μαζί με τη μηχανή!

Άει στο καλό και συ, άχρηστη υπόσχεση,

κομήτης διάτοντας, σοκολάτα με περιτύλιγμα,

υποκείμενο εγωισμού!

Θέλεις κι άλλα;

Ναί, σε βρήκα πρόχειρο, κι εκτονώνομαι πάνω σου....

με το πάτημα ενός κουμπιού,

να δες, ένα κλικ κι έφυγες!

Χαζολογάω στα παγωμένα σκαλιά,

αναμένοντας τη βροχή!

Κι αυτή αλλού σεργιανάει,

σ΄άλλους κάμπους....

Ένα λουλουδάκι σκάλωσε στο λαιμό,

ροζ Χειμωνιάτικο απ΄τις αμυγδαλιές,

μπερδεύτηκε στις αμυγδαλές μου!

Πάντα τ΄ανακατεύω....

Χρώματα, σκέψεις, όνειρα,

λόγια, σχέδια στοιβαγμένα ανάκατα,

ατακτοποίητα κι έτοιμα για ταξίδι!

Μονολογώ:

Κύριε των Δυνάμεων κουμάντο Δεν

θα μου κάνεις Εσύ!

Γιατί εγώ Ζω!

Και πρέπει να ζω!

Και Θέλω να ζω!

Άει στον αγύριστο και μην μου γράφεις, ποτέ!

Γυροφέρνω το μαστίγιο στον αέρα,

μα το άτι έφτασε στο βουνό!

Παραμιλάω, το ξέρω....

απ΄τον πυρετό του θυμού, θα είναι!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Χαμόγελο φρέναρε κάτι αλητοδάκρυα......

Από giota08 @ 9:18πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

..

Αν αφαιρέσεις το "πάντα"

είναι ένα υπέροχο τραγούδι

και μια καταπληκτική φωνή!

Στα δύσκολα καταφεύγω στους

Κρητικούς αιθέρες!

Πού αλλού, θα βρείς όμορφα αληθινά

λόγια, αγάπης μουσική και

παρηγοριά ελευθεριάς!

Μονίμως ερωτευμένη με το

μεγάλο μας νησί,

μου λείπει!

Καλημέρα σας!

Από giota08 @ 10:06πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα