Το δέντρο της ελπίδας!

ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ ή ΜΥΓΔΑΛΙΑ

Η ελληνική μυθολογία μας μιλά για μια όμορφη πριγκίπισσα

που ονομαζόταν Φυλλίς, και που ήταν θυγατέρα ενός βασιλιά

της Θράκης. Αυτή ερωτεύτηκε τον γιο του Θησέα τον Δημοφώντα.

Ο νέος αυτός βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε με το

καράβι του από την Τροία και ο βασιλιάς του έδωσε ένα μέρος

του βασιλείου του και την θυγατέρα του για γυναίκα. Μετά από

κάποιο διάστημα ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του την

Αθήνα τόσο πολύ που ζήτησε να πάει εκεί για λίγο διάστημα.

Η Φυλλίς συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε πίσω

σύντομα και έτσι εκείνος μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε.

Η Φυλλίς έμεινε εγκαταλειμμένη περιμένοντας τον εκλεκτό της

καρδιάς της, στον τόπο της τελετής του γάμου της. Η Φυλλίς

περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε

από μαρασμό. Οι θεοί, από οίκτο, μεταμόρφωσαν την Φυλλίδα

σε δέντρο, σε αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας.

Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος τύψεις, Δημοφών επέστρεψε,

βρήκε τη Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη.

Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε

από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί

από το θάνατο.

Απο το μπαούλο με τα παραμύθια των λουλουδιών.....

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.....

Μια όμορφη Κυριακή για όλους!

Από giota08 στις Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 @ 10:57πμ
Permalink
Tags: Αταξινόμητα

Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΝΙΚΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΓΙΩΤΑ ΜΟΥ. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Από Ελένη | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:18 πμ

... λίγο νωρίς φέτος έχουν αρχίσει να ανθίζουν οι μυγδαλιές .. ... αλλά ο Δημοφώντας ξέρει καλύτερα ... ... έρρωσο ...

Από Σταύρος Χ | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:18 πμ

Τι ομορφη ιστορια Γιωτα μου !

Από Viviane Colette Reymond | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:35 πμ

Με τίποτα... έχεις δίκιο Ελένη! Ανθοφορεμένη Κυριακή σου εύχομαι..... Καλημέρα

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:39 πμ

Καλημέρα Γιώτα μου Aπο τις πολύ όμορφες ιστορίες που δείχνουν ότι η αγάπη πάντα υπερνικά όλα τα εμπόδια,ακόμη και το θάνατο ! Νάχεις μια πολύ όμορφη Κυριακή ! Πολλά φιλάκια

Από anastaciag | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:39 πμ

Με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν Σταύρο.... απ΄το Γενάρη τις περίμενα... Η φύση γνωρίζει βέβαια καλύτερα..... Καλημέρα....

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:40 πμ

'Ομορφη παραμυθένια Βιβιάν..... Καλημέρα σου...

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:41 πμ

Η αγάπη η μεγαλύτερη δύναμη Αναστασία.... δύσκολα να τη νικήσεις! Καλημέρα.. καλή Κυριακή

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:42 πμ

Καλή και πανέμορφη Κυριακή! Όμορφη ιστορία και φωτο... για κλέψιμοοο!!

Από metaxenia | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 11:46 πμ

Ναι είναι όμορφη λουλουδένια ιστορία χιχι.... Καλημέρα Στέλλα .... όμορφα να περνάς

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 12:04 πμ

πολυ ωραια η εγγραφη σου Γιωτα μου!! Ομορφη Κυριακη σου ευχομαι... φιλακια πολλά................

Από Χαρά | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 1:05 μμ

Υπέροχο παραμύθι ... γεμάτο αγάπη μεταμέλεια ελπίδα και υπομονή ... φιλάκια

Από myrto razi | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 2:38 μμ

Καλησπέρα Χαρά μου...... ένας όμορφος μύθος όσο όμορφα είναι και τα λουλούδια της!

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 3:30 μμ

Με ξάφνιασε αλήθεια το παραμύθι αυτό Μυρτώ..... και αφήνει αρκετά μηνύματα! Φιλιά....καλό απόγευμα!

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 3:31 μμ

Σταύρο άργησαν φέτος. Συνήθως ανθίζουν μέσα Γενάρη στη νότια Ελλάδα και αρχές Φλεβάρη στο Βορρά. Γιώτα, ετοίμασα ωραίο αφιέρωμα στη μυγδαλιά και θα το παρουσιάσω την προσεχή Τετάρτη ή Πέμπτη. Καλό απόγευμα από την ανεμώδη σήμερα Νίσυρο.

Από Τέρα Άμου | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 4:52 μμ

τι όμορφο δέντρο η αμυγδαλιά μου αρέσει πάρα πολύ όταν αρχίζουν να ανθίζουν και τις βλέπω, δεν ξέρω, νιώθω την ψυχή μου να κατακλύζει ένα περιεργο συναίσθημα χαράς και θέλω να πάω κοντά τους όμορφη εγγραφή όμορφη κυριακή

Από eirini | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 5:02 μμ

Ωραία... θα περιμένω το αφιέρωμά σου Νικόλα.... Μ΄αρέσουν τέτοια θέματα ιδιαίτερα! 'Οσο για τη μυγδαλιά κι εγώ πιστεύω πως με τις ζέστες που είχαμε, εκείνη περίμενε την ώρα της! Την Καλησπέρα μου στη Νίσυρο..... σε μας καθάρισε η ατμόσφαιρα με το βοριαδάκι!

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 6:23 μμ

Είναι πανέμορφη πράγματι μέσα στο γυμνό Χειμωνιάτικο τοπίο Ειρήνη.... τα λουλούδια της φέρνουν χαρά κι ελπίδα για την 'Ανοιξη που ετοιμάζεται.... Καλό βράδυ

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 6:26 μμ

ΑΧ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ!ΓΕΜΑΤΑ ΕΛΠΙΔΕΣ ,ΟΝΕΙΡΑ,ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ.ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΙΣΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ ΕΤΣΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ.ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ.ΑΝΕΠΗΡΕΑΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΓΚΡΙΖΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΝΩΡΙΣ,Η ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΑΡΓΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΘΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΗΣ.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.ΧΡΙΣΤΙΝΑ.

Από ΧΡΙΣΤΙΝΑ | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 6:46 μμ

Καλώς τη Χριστίνα..... Απο μόνη της η αμυγδαλιά με τη πρόωρη εμφάνισή της προκαλεί με την ομορφιά της.... αντίθεση με το γυμνό ακόμα γύρω της περιβάλλον! Να περνάς καλά.... όμορφη η νέα βδομάδα! Καλό βράδυ

Από Γιώτα | Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010 7:15 μμ