Ξαφνικά τα φώτα έσβησαν...

η περιοχή όλη βυθίστηκε

στα σκοτάδια της....

Ψαχουλευτά βρήκαμε κεριά,

συνηθίσαμε σιγά σιγά

το δειλό τρεμόπαιγμα

της φλόγας τους....

Και μέσα εκεί στη σκοτεινιά

σφίξαμε τις σκέψεις,

τα λόγια μας.... Ακουστήκαμε!

'Ενα ραδιόφωνο με μπαταρίες

για συνοδεία......

Ο σταθμός έπαιζε τραγούδια

γραμμένα στα πέτρινα χρόνια

άσβηστο φως στις ψυχές!

Το ίδιο δυνατά ακούγεται...

ο παλμός καθαρά

πυρσός μιας Ελλάδας

που δεν πεθαίνει......!

Γιατί ξέρει ν΄ανασταίνεται

απ΄τα σκοτάδια της..!

.....

Καλημέρα.....

'Ομορφη χαρούμενη Κυριακή!

Εαρινό ηλιοστάσιο ξεκινά.....

Ναί είναι γεγονός!!!

Κατέφτασαν οι  επίσημοι αγγελιοφόροι της 'Ανοιξης!

Μαύρο κουστουμάκι... λευκό πουκαμισάκι...

και την ελπίδα καρφιτσωμένη στο στήθος!

Κάθε χρόνο τρελαίνομαι στην άφιξή τους

μα και κάθε χρόνο νοιώθω σα να κουβαλάνε

καινούργια χαρά...!

Το πρωί τα πρωτοείδα να ψαλιδίζουν τον αέρα

και το μεσημέρι σιγουρεύτηκα για καλά...

αφού ήρθαν και κάθησαν στα καλώδια

αντίκρυ απ΄το σπίτι!

........

Θα μπορούσα να ισχυριστώ πως έτσι ακριβώς

αισθάνομαι πάαααρα πολλές φορές τελευταία....

'Οχι πως τρελλάθηκα εντελώς !  Μάλλον, ελέγχω

την κατάσταση (τρομάρα μου..)

Αλλά... πώς να βολευτώ, στα ανάποδα;

Για πείτε μου....;

Πως αντέχεται... η κυριαρχία της αμάθειας ή

της ημιμάθειας ακόμα χειρότερο!

Να μας κάνουν κουμάντο ΠΑΝΤΟΥ οι (με τον

πλέον επιεική όρο) ηλίθιοι, οι αγράμματοι;

Να σερνόμαστε στις φωνές-κορμάρες....

στην τέχνη της Υποκουλτούρας.....

στην κυβέρνηση του χρήματος....;

Στην ασχήμια των σύγχρονων οικοδομημάτων,

που χώνουν το χρυσάφι πάνω στη λάσπη...!

Γιατί να μην αντιδρούν.... οι καλλιτέχνες,

οι αρχιτέκτονες, οι συγγραφείς, οι άνθρωποι

τέλος πάντων της σκέψης και των γραμμάτων...

Σε τι ωφελεί η μετριοφροσύνη αυτόν τον καιρό;

Κυριαρχία των ευτελών παντού....

Δε φτάνει η πείνα που μας απειλεί κάθε μέρα

ν΄αντέχουμε και την πνευματική ένδεια...

πάει πολύ.... εξοντωτικό!

Λίγη ομορφιά ποτέ δεν περισσεύει....

Ποτέ περιττή!

Η Καλημέρα είναι για όλους......

Με χαμόγελα λίγο καλύτερη....!!

Βάζοντας δύναμη στη μαγκούρα που μας στηρίζει....

Σκυφτοί, μην και σκοντάψουμε στις λακκούβες....

Προσεκτικά παρακάμπτουμε τις βρωμιές... μα και

τις ασχήμιες του κόσμου.....!

Κάποιοι ώμοι υπομονετικά λυγισμένοι, στρώνουν

το χαλί της αξιοπρέπειάς μας....

Με τη γνώση πως θα υπάρχει κάπου πάντα....

η μοναδική Ελληνική λέξη ανάσας.... χαραγμένη

με κεφαλαίο το πρώτο : Φιλότιμο!

Και προχωράμε......νύχτα και μέρα....

Απο κάπου μπαίνει φως καθαρό....

ένα αδιόρατο άρωμα...

ζωής κι ελπίδας που μας ΠΡΕΠΕΙ!

Καλημέρα.....

Με δύναμη και χαμόγελα :)

Στόμα με στόμα....

συνεργασία για τη ζωή!

Είναι καλύτερα μαζί

γίνεται ομορφότερη η ζωή!

Ανασταίνεται η ΑΓΑΠΗ!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ......

Καλή δυνατή δημιουργική η νέα βδομάδα :)

Χρειάζεται απόδειξη Και γι αυτό!!

'Ολες τις έχω μαζεμένες...

συγκεντρωμένες... ατομική μου συλλογή,

σ΄ένα μεγάλο κουτί!

Απο το μανάβη, το φούρνο,

την υπεραγορά.... βιβλιοπωλείο, φαρμακείο(;)

κομμωτήριο(όχι αυτό δεν δίνει είναι σε σπίτι!)

κρεοπωλείο..... 'Ελεος!

Δυό μήνες πέρασαν

και το κουτί γέμισε αποδείξεις!

Θυμώνω.... Νομίζω ειρωνεύονται τη ζωή μου!

Ναι ζω κύριε Κράτος!

Ναι ζω, ακόμα, τεχνοκράτη της μοίρας μου!

Ζω... πιστεύω, γοργόνα να τους πείς!

Δε θα με τρελάνετε εσείς....

καλά βολεύομαι με τη δική μου τρέλα!

Απο πότε η εφορία φλερτάρει την ύπαρξή μου;

Εκ γενετής... τώρα θα μου πείς!

Κι εγώ ο βλάκας ενδίδω στις ορέξεις

όπως της κατέβει.... κι όπως Τους έρθει!

Θέλει αποδείξεις και ονόματα... Τραγούδι είναι;

'Οτι τρώω, ότι πλένομαι, ότι κουρεύομαι,

ότι ντύνομαι, στολίζομαι, νοικοκυρεύομαι...

σιδερώνω, με σκούπα σκουπίζω...

κυκλοφορώ... και γενικά θέλω να πω.. πως ΖΩ!!

Μέχρι χτες νόμιζα που ήταν αυτονόητο το ότι ζούσα!

Ληξιαρχείο εντάξει, λογαριασμοί στην πόρτα μου,

αποδεικτικά απο το σχολείο, εργασία κλπ...

Τώρα τιιιιί ν΄αποδείξω;

Πως ζούσα ερήμην τους;

Δε φτάνει που γυμνώθηκα, παγώνω, απ΄το δώσε δώσε...

Τί θα γίνει βρε παιδιά;

Γιατί νοιώθω να με υποτιμούν;

Γιατί να μου βάζουν το κουστούμι του Σκρουτζ;

Δε μου πάει να μετράω... λογαριασμούς, αποδείξεις,

τιμολόγια.... Γενικά να μετράω τους χτύπους της

ζωής μου που φεύγει και χάνεται....

ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ.....

ΠΙΣΤΕΥΩ ΝΑ ΖΩ...

ΤΕΛΙΚΑ.... ΖΩ!!!;

'Αρα υπάρχω.....

Αέραααααααααααα!!!!!!!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ..... ελπίζω κι εύχομαι!

Στην απεραντοσύνη του κόσμου

συνήθως χάνομαι.......

και όσο ανασκαλεύω τη γνώση του

τις ομορφιές... την αναμφισβήτητη δύναμή του,

τόσο νομίζω πως μικραίνω... κι άφωνη μένω!

Είναι μέρες, όπου με κυκλώνουν σκέψεις,

φωνές, ιδέες και δεν προλαβαίνω να γράψω το νου!

Και άλλες.... που ακυρώνω τα πάντα!

Σαν ένα κύμα απο τα βάθη των ωκεανών

να παίρνει αποκλειστικά δικαιωματικά στην αγκαλιά της..

ότι πολυτιμότερο έχει η ακτή....

αφήνοντας ξεχασμένο ένα κοχύλι!

Μένω εκεί.... με το φόβο και την ελπίδα

στα στοιχεία της φύσης.....!

Τώρα, αν σκύψεις απ΄την πλευρά της ευαισθησίας...

ένα κοχύλι μοιάζει πανέμορφο στολίδι!

Αν γυρίσεις με το μέτωπο της ουσίας ή λογικής,

δεν είναι παρά μόνον.... ένα ωραίο θαλασσινό όστρακο!

Κι έτσι παραμένω αισιόδοξα στη γωνιά...

αφού υπάρχει και η ανθρώπινη ευαίσθητη μεριά..

πάντα κάπου.......

Υπάρχουν μέρες που δεν είναι ιδανικές...

ούτε καν μοναδικές.....

είναι οι μέρες της αδράνειας... και με πνίγουν!

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!!!!

Για τη ζωή η ΓΥΝΑΙΚΑ είναι το άλλο μισό συστατικό της...

Θα υπάρχει και θα αγωνίζεται γι αυτήν!

Και να θυμόμαστε πως:

Η 8 του Μάρτη είναι  ημέρα σύμβολο της αντίστασης των εργαζόμενων

γυναικών σε όλο τον πλανήτη.

http://siatistanews.gr/2005/0305/0305_0803.html

ΚΑΛΗΜΕΡΑ για όλες τις μέρες.....

Χαμόγελο με άρωμα γυναίκας.......

Φεύγει τρέχοντας ο χρόνος

ασθμαίνοντας πίσω του κι εμείς.....

Ούτε τα σχέδια προλαβαίνω να ξεδιπλώσω,

κάποιες στιγμές.....

Ούτε τα λάθη να διορθώσω....

Δε με παίρνει.... και ούτε νοιάζεται!

Αμείλικτος τιμωρεί τα στραβοπατήματα,

άκαρδος σκοτεινιάζει τα όνειρα.....

Πεισματικά και γρήγορα κάνω καινούργια...

Χορεύω στο ρυθμό τους ζωηρά!

Ναι... στη διαπασών!!

Χαμογελάω πλατιά στο χτες....

γιατί και μόνο το αγάπησα!

Σκοτεινή, υγρή ξεκίνησε η μέρα...

ας κάνουμε τα όνειρα χρωματιστά

για τη δική μας Κυριακή!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.....:)

Φεύγει τρέχοντας ο χρόνος

ασθμαίνοντας πίσω του κι εμείς.....

Ούτε τα σχέδια προλαβαίνω να ξεδιπλώσω,

κάποιες στιγμές.....

Ούτε τα λάθη να διορθώσω....

Δε με παίρνει.... και ούτε νοιάζεται!

Αμείλικτος τιμωρεί τα στραβοπατήματα,

άκαρδος σκοτεινιάζει τα όνειρα.....

Πεισματικά και γρήγορα κάνω καινούργια...

Χορεύω στο ρυθμό τους ζωηρά!

Ναι... στη διαπασών!!

Χαμογελάω πλατιά στο χτες....

γιατί και μόνο το αγάπησα!

Σκοτεινή, υγρή ξεκίνησε η μέρα...

ας κάνουμε τα όνειρα χρωματιστά

για τη δική μας Κυριακή!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.....:)